rolly polly

sarma sigara bir nevi evreka ! evreka! olayıdır benim kişisel tarihimde…  

dedem büyük bir keyifle içerdi, bana zarar veren dumana rağmen. bir diğer ayrıntı ise; babam hep markete malboro almaya göndermesine rağmen, dedem hiç göndermezdi. ama en çok da o içerdi. fosur fosur. aradan yıllar geçtikten sonra dedemin sigara kaynağını keşfetmiştim. kendisi sarıyordu. işte o gün özentiliğim benim için keyfe dönüşen evreka günümdü.

hemen oturdum cigara sarmaya başladım.

hiç cigara sarmış mıydım? yoo hayır!
hiç sarma tütün içmiş miydim? yoo hayır!
üstelik kötü kokabileceğini ya da tadının kötü olabileceğini falan düşünürdüm şımarıkça.
sigara kağıdını elime aldım.
biraz tütün koydum. biraz dolma sarar gibi biraz sigara sarar gibi, biraz ne idüğü belisiz bi iş yapar gibi başladım..
demek ki çocukluktaki görüntüler , hani o silindi sandığımız görüntüler aslında belleğimizde bir yerlerde gerektiğinde kullanılmak üzere depolanıp saklanmakta.
üçüncüden sonra bi baktım, seri imalata geçmem işten bile değil !
birini güzelce yerleştirdim dudaklarımın arasına , yaktım. bi nefes çektim.
offf! off! içimi bu kadar mı güzel olurmuş! bu kadar mı hoş olurmuş!
nasıl da hoşuma gitti.
ve ben nasıl da mutlu, nasıl da sevinçli oldum.
sigaranın kendisinden değil elbet bunların tümü, olayın bana anımsattıklarından olmalı.